Die vlucht was dus echt niet relaxt. 10 uur vliegen, 4 uur wachten op een vliegveld vol militairen die naar Iraq gaan en dan nog 4 uur vliegen is niet helemaal mijn ding. Maar de aankomst hier bij de gastfamilie was geweldig. 't Was even zoeken met de taxi vanaf t vliegveld maar met een beetje hulp van de kaart van de taxichauffeur kwamen we er toch.
Alma, de gastvrouw was echt heel aardig en ze spreekt ook heel makkelijk Spaans. Ze vroeg als eerst of ik honger had en ging gelijk eten voor me maken. Ze legde nog even wat dingen uit over t huis en de huisgenoten(5 familieleden en nog 4 andere studenten) en toen kon ik zalig gaan pitten.
Net even naar de Wallmart geweest, die ik op de heenweg afgelopen nacht had gezien. Dat leek me namelijk nog wel s interressant, zo'n megagigantische amerikaanse supermarkt. 't Viel wel wat tegen, want ja, 't is wel ietsje groter dan een grote Albertheijn, maar net zo groot als V&D.
Op de terugweg verdwaalde ik compleet, ik vroeg namelijk aan de buschauffeur of die t kon zeggen als we er waren, maar die gast zegt in de middle of fucking nowhere opeens, ja hier is t vlakbij, hier dat straatje uit en dan om de hoek.
Ik uitstappen..... nix hoor. Dan maar een taxi, zaten we een half uur met de taxi van waar ik moest zijn. Dus ik had gewoon nog een half uur in die bus moeten blijven zitten.
Eerst nu maar even lekker siësta houden.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten