afgelopen weekend

Afgelopen weekend vertrok ik met het idee om de Sierra Madre te gaan verkennen, een gebergte niet heel erg ver van Guadalajara. Het idee was om eerst naar Ruiz te gaan met de bus. Ruiz is het dorpje wat je hier op de foto ziet. En vervolgens verder de bergen in te liften.
In het laatste dorpje voor ik echt de bergen in ging zag ik dit mooie beest hierboven. Ik weet niet of t nou een hele grote hagedis is of een soort van kameleon. Ik denk eigenlijk een hagedis want volgens mij hebben kameleons van die gekke ogen die alle kanten op kunnen draaien.
Hier ben ik aan t liften. De mensen keken me een beetje raar aan in dit bergdorpje. Volgens mij was ik echt de 2e Europeaan die ze ooit hadden gezien. En liften was daar ook niet heel populair, want telkens als ik de weg vroeg naar de straat naar het volgende dorpje, vertelden ze me waar het busstation was.Deze vrachtwagenchauffeur bracht me een flink stuk de bergen in. Hij vervoerde een machine die ze gebruiken om asfalt vlak te maken. We gingen over een weg, waar aan gewerkt werd. Bleek later dat aan de hele weg die ik had uitgezocht gewerkt werd en dat er eigenlijk geen auto's langsmochten.Zo ziet de Sierra Madre eruit, een beetje droog, maar wel heel mooi.
Hier kwam ik 3 liften later op uit. De arbeiders die bezig waren met de weg vertelden me dat er over een half uur een bus langs zou komen die me naar de plek zou brengen waar ik heen ging, Jesus Maria. De arbeiders gingen om een uurtje of 5 naar huis om te eten, ik hoefde maar een half uurtje te wachten, ik wachten..........en wachten........... Maar geen bus hoor.
't Werd bijna nacht. En er waren geen huizen in de buurt, dus ik lopen en lopen en lopen. Er was in 2 uur geen enkele auto langsgekomen dus ik ging er vanuit dat ik niet meer in Jesus Maria zou komen. Om een uurtje of half 7 kwam ik een huis tegen, waar ik heen been gelopen om te vragen of ik daar kon pitten. Beter dan buiten slapen, dacht ik zo.
Net nadat ik enkele woorden met vrouw des huizes had gewisseld hoorde ik een auto aankomen. Ik naar de weg sprinten en die auto nam me mee naar 't plaatsje waar ik heen wou.

Superveel Mexicanen in de bergen hadden een sombrero en ik vond dat er toch wel tof uitzien. Dus heb ik er ook 1tje gekocht.Dit is mijn gastmama, die heel goed voor me zorgt :)

laatste 2 weken februari

Hoi, weer een update van de site. Op deze foto zie je hoe we vaak met alle studenten hier in dit huis gezellig studeren en elkaar irriteren. Sophie uit Frankrijk aan de linkerkant is heel lief, met haar kan ik heel goed opschieten. Met die andere 2 ook wel, maar toch wel minder.

Dit is Claire, ook uit Frankrijk, met haar en Anne zijn we een Huichol sjamaan gaan opzoeken in Tepic. Van mijn leraar antropologie hier had ik 't adres van de sjamaan gekregen. 't Was niet een heel duidelijk adres, ga naar Zitacua en vraag naar Jose Benito. Eerst dacht ik dat Zitacua een dorpje was in de buurt van Tepic, maar na een tijdje kwamen we erachter dat 't een wijk was waar alle indianen wonen in Tepic zelf. Na een lange zoektocht vonden we de Sjamaan, of althans, het huis van de sjamaan. Hijzelf was niet aanwezig. In de 4 uur dat we moesten wachten hebben we Siësta gehouden op de stoep in Zitacua.

Na 4 uur klopten we weer aan bij zijn huis, deze keer was ie d'r wel. Hij liet ons binnen en vertelde ons over de rituelen, waar Peyote aan te pas komt. Peyote is een cactus die de huicholes gebruiken om in contact te komen met de geestenwereld.

Dit is Anne, het andere Franse meisje die mee was op weg naar de Sjamaan. Eigenlijk was ons plan om de sjamaan te vragen om een ritueel te doen speciaal voor ons diezelfde dag. Maar na een tijdje bleek dat dat er niet van zou komen. Hij heeft ons echter wel uitgenodigd om naar zijn Rancho te komen in de bergen, waar een ritueel-feest gaat plaatsvinden wat 3 dagen duurt.

Na onze toch ietwat teleurstellende ontmoeting met de sjamaan zijn we naar 't strand gelift, waar we de laatste dag hebben gespendeerd.
Het volgende weekende ben ik met deze 3 dames naar een ander strand gegaan. We hebben niet echt veel gedaan, vooral op 't strand gehangen. De golven waren heel hoog en er was een supersterke onderstroom. Op een gegeven moment was ik met Lydia, de linker, aan 't zwemmen en er kwam een supergrote golf, we gingen allebei kopje onder, maar toen ik bovenkwam was zij nog steeds onderwater. 5 seconden later kwam ze helemaal in paniek boven; "I can't breath, help help". Dus toen zijn we samen teruggezwommen naar 't strand.
Ik bleef 1 dagje langer dan de Amerikaanse dames en ben nog wat rond gaan lopen. De volgende dag ben ik teruggelift naar Guadalajara. Alleen jammer was dat ik een beetje laat was begonnen met liften en om 5 uur was ik nog maar op de helft. Toen heb ik maar een bus gepakt omdat ik de volgende dag weer college had.


De dierentuin in Guadalajara is supergroot. In 3 uur heb ik maar de helft van de dierentuin gezien. De witte tijgers waren heel lief en de kleine leeuwtjes waren ook superschattig. Jammergenoeg mocht je ze niet aaien.