Ik: kunt u de muziek wat zachter doen? iedereen probeert te slapen.
chauffeur: Waar moet je heen?
Ik: Mochis
Chauffeur: Ga terug naar je plaats, 23 (kwaad handgebaar makend)
Whatever dacht ik
Maar na 5 liedjes begon hij in te zien dat ik misschien toch wel een punt had en halveerde 't volume.
Na voor m'n gevoel een kwartiertje te hebben geslapen in een hotel in mochis ging de wekker om 5.45. Moest ik de trein halen naar La Junta(vlakbij Chihua hua). De rij voor 't loket was supergroot en chaotisch. Het was niet duidelijk wie al wel en wie nog niet een kaartje had, maar toen ik na een half uur nog steeds niet aan de beurt was, werd me verteld in te stappen en in de trein een kaartje te kopen.
Ik had een boek meegenomen over de Mexicaanse revolutie om op reis te lezen, maar nog steeds heb ik er niet meer dan 3 blz in gelezen.
In de trein luister ik de hele weg de soundtrack van Lord of the Rings op m'n mp3speler. Met de schitterende landschappen gecombineerd met de muziek voel ik me net Aragorn uit de film.
De hele nacht heb ik lopen hoesten en 's ochtens werd ik wakker met buikpijn en diarree. Niet bepaald de beste omstandigheden voor een leuk dagje liften. Ook heb ik ondertussen een nieuwe camera gekocht.
Dit is La Junta, een smerig dorpje op een hoogvlakte in de bergen. Deze meneer stond erop dat ik een foto van 'm zou nemen.
Ik kreeg al vrij snel een lift naar Baseachi, wat bekend staat om zijn spectaculaire watervallen.
Deze 2 foto's zijn van de Sierra in de staat Chihua Hua.
Heerlijk met m'n mp3 speler 400 meter afgedaald. Ik maakte me alleen wat zorgen over de watervoorraad, ik had namelijk minder dan een half flesje over. Die ochtend had ik bedacht om gatorade te kopen, maar dat toch vergeten. Vlak voor de afdaling begon zag ik allemaal mensen compleet bezweet de berg opstrompelen. Weer dacht ik aan mijn minieme watervoorraad toen daar uit 't niets opeens een tentje verscheen. Een tentje met een koelbox en wat zat er in de koelbox, juist gatorade, althans de mexicaanse variant daarvan 'powerade'.Na een tijdje niet te hebben gesport heb ik een vrij redelijke rook en drink conditie opgebouwd, dit in combinatie met mijn zwakke fysieke staat deed mij twijfels zitten bij de klim omhoog. 't Viel me nix tegen, ik ging best soepel.
't Laatste stuk terug werd ik ingehaald door een sportief uitziende buitenlandse dame. Bleek dat ze professioneel klimster was in dienst van 't Sloveense leger en dat ze het olympisch team van Slovenië coachte. Best cool toch.
Dit was één van m'n eerste liften de volgende dag. Deze vrachtwagenchauffeur sprak me toch een raar taaltje. Het leek wel wat op Spaans, maar ik verstond er nog geen 10% van. Later hoorde ik dat vrachtwagenchauffeurs een soort eigen dialect spreken, wat voor 50% bestaat uit scheldwoorden.
De linkergast hier bracht me een heel stuk in de goede richting. Vanaf waar ik af werd gezet door de vrachtwagenchauffeur tot Hermosillo, een lift van 5 uur. Was een aardige gast, hij kende ook iedereen, overal stopte die om even een praatje te maken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten