maandag 18 augustus 2008

Chillen in San Marcos en een onverwachte wending

Op de boot had ik een chille Duitser ontmoet. We belanden samen op een kamer, voor 25 quetzal p.p. (eu. 2,30). Happy Tacos, het restaurant waar we daarna gingen eten had ook pizza´s. Daar had ik wel trek in. Ik ging voor de champignons, want ik had besloten in San Marcos niet te roken, te drinken en geen vlees te eten.
Het was op afstand de smerigste pizza die ik ooit heb gegeten. De champignons, vers uit ´t blik, waren niet meegebakken. De bodem was helemaal zwart , de tomatensaus was gewoon tomatenpuree en de kaas smaakte ook nergens naar. Ik was was zoooo boos en dat heeft de kok geweten ook. Ik heb ´m superboos duidelijk gemaakt dat dit geen pizza is en dat dat wat ´t wel is, nergens naar smaakt.

Wiet gekocht van een groep lokale hangjongeren, waar we op de pier bij ´t meer lekker een joint van gerookt hebben. Er waren ook 2 locals op de pier, ze hadden al fink wat op en vielen net niet in ´t water. Ze vertelden ons dat ze security guards waren en de pier bewaakten. Ik dacht eerst dat ´t een grap was omdat ze zo zat waren, maar later kwam ik erachter ze daadwerkelijk betaald kregen om die pier te bewaken.
Op de terugweg naar ´t hotel werden we onprettig verrast door twee honden, die we in ´t donker op een meter van ons af plotseling superagressief begonnen te blaffen. Ik kreeg een halve hartstilstand, ik dacht echt serieus dat ze gingen bijten. Ik die beesten op afstand houden met trapbewegingen, zodat ze me niet zouden bijten. Dat werkte.
Thuis rookten we nog een joint en gingen we slapen.

Twee dagen later verhuisde ik naar de ¨Unicorn¨, wat wat meer een backpacker feeling had. Op ´t moment dat ik er aankwam werd ´t bewoond door een groep hippies.
Thomas, een grote Amerikaan, was wel een mooi figuur. Hij reisde door Centraal Amerika met z´n motor en z´n hond. Maar helaas was z´n hond in Mexico gestolen. Hij weigerde te betalen voor een slaapplaats en sliep daarom in een tentje op ´t strand. Papillon was een ander mooi figuur. Een zigeunerachtige hippie, die zoals z´n naam, (Papillon, Frans voor vlinder) doet vermoeden, zweefde als een vlinder. Hij reisde al maanden zonder geld, maar om te overleven deed hij tarotlezingen. Dan vond je ´m ´s avonds na zonsondergang bij een tafeltje met een kaars. Ik was een keer getuige van een tarotlezing. De kaarten fungeerden vooral als een leidraad voor zijn toekomstvoorspellingen, meer gevolg gaf hij aan wat de klant wilde horen om zodoende een grotere vrijwillige bijdrage te krijgen.

Ook ontmoette ik Hailey in de Unicorn. Een levendige Engelse, maar met zo´n sterk accent, dat ik in ´t begin maar de helft van de dingen die ze vertelde begreep. Met haar maakte ik enkele uitstapjes naar andere dorpjes aan ´t meer.

Op één van deze uitstapjes kocht ik een nieuwe camera, die op ´t moment van schrijven nog steeds goed functioneert. Op diezelfde dag schreef ik me in voor een driedaagse meditatiecursus. Ik was de enige deelnemer, wat ik helemaal niet erg vond.

De lerares, Edith, was supertof. Ze woonde ondertussen 3 jaar om en rond Lago Atitlan , ze komt uit Oostenrijk en ze is 42.
De meditatielessen waren veel levendiger dan ik had gedacht. We deden in de 3 dagen verscheidene staande meditaties en enkele zittende, alle onder begeleiding van muziek.
Op de laatste dag, gingen we na de cursus nog wat napraten. Ze ruïneerde het idealistische beeld wat ik van ¨mijn meditatielerares¨ had onmiddelijk, toen ik haar wat persoonlijker leerde kennen.
Ze haalde een perfect zelfvoorgedraaide joint te voorschijn en bood die mij ook aan. Ze vertelde me dat ze een intensieve cursus tot sjamaan had gedaan en later vertelde ze dat ook een 3 jaar lange tantra-cursus had gedaan. We gingen een paar keer uit eten nu is ´t nog steeds een goede vriendin van me.

M´n oorspronkelijke reden om naar San Marcos te gaan was om een massage cursus te doen. Ik had me opgegeven bij 2 verschillende massage scholen, omdat bij geen van beide zeker was dat de cursus door zou gaan. Het ¨Holistic Center¨ dat ik ook al op internet had gezien het de ¨Flower House¨. Uiteindelijk koos ik voor ´t holistic center, omdat de vrouw van de ¨Flower House¨ er uit zag als een levende zombie en het Holistic Center wel een professionele uitstraling had.
Ik deed de cursus samen met Jesse, een Engelse, die net zo oud was als ik en ook Antropologie had gestudeerd. Ito was onze leraar. Ito is een 32-jarige Costaricaan, die af en toe een beetje te veel energie had. Maar over ´t algemeen was hij een goede leraar. Hij besteedde weinig tijd aan theorie, wat voor een massage cursus denk ik de beste tijdsverdeling is. De helft van de tijd oefende ik op Jesse en de andere helft zij op mij :) Zeker één van de fijnste lessen, die ik ooit gehad heb.

Voor ik het certificaat kreeg van ¨Swedish Full Body Massage¨ moest ik als soort van examen Ito een massage geven. Ik was in ´t begin een beetje zenuwachtig en daardoor vergat ik een paar dingen, maar toen ik éénmaal in de flow kwam, ging alles soepel.

Ik was met vlag & wimpel geslaagd, vertelde hij me. Z´n enthousiasme over de massage kende geen grenzen. Hij zei dat ik de ¨touch¨ had en dat hij professionele massages had gehad, die minder goed waren dan die van mij.

Eén van de dagen tijdens de massage cursus kwam Ben me opeens opzoeken. Ben is een gast uti Texas, mijn leeftijd, die ik had ontmoet op het eiland ¨Caye Caulker¨ in Belize. Ik had ´m nou niet direct verwacht, ik kon wel goed met ´m opschieten, maar verder nix bijzonders. Dessalnietemin konden we nu vet goed met elkaar opschieten. We gingen elke ochtend ´s ochtens in ´t meer zwemmen en we hadden een goeie tijd. 2 Avonden achter elkaar zei die dat ie de volgende dag weg zou gaan om de vulkaan San Pedro te beklimmen, maar 2x wassie d´r steeds, als ik ´s middags terugkwam van de massagecursus.

De laatste dag dat hij d´r was verhuisden we naar Shamanek, een hostel op een een heuvel naast San Marcos. We gingen die avond naar de pizzeria in ´t dorpje. Maar we hadden geen zaklamp en er was ook geen maanlicht. En de nodige biertjes gedronken hebbende was ´t een hele tour om die heuvel weer op te klimmen.

In San Marcos is een spiritueel centrum dat ¨De Piramides¨ heet. Deze naam heeft ´t omdat bijna alle gebouwen de vorm hebben van een piramide. In Mexico had ik ´t al op internet gezien, maar ik had de maand tijd, die voor de korste cursus stond, er niet voor over. Liever ging ik een in Honduras reizen.

Maar tijdens een volle maan maya ceremonie, die georganiseerd werd door Papillon, veranderde mijn besluit. De ceremonie werd gehouden op de dag van de volle maan, om 13.20 ´s middags. Deze getallen hebben in de maya kalender een speciale betekenis.

Eerst berekende Papillon iedereens Maya sterrenbeeld en vervolgend werd ´t heilige vuur aangestoken. Er waren een soort van Djembe-achtige trommels, waarop met de handen gespeeld werd en er werd gezongen.
(Links in geel met trommel -> Sol)
Dit creëerde een speciale energie, waardoor ik in een lichte trance raakte. In deze trance werd me duidelijk dat ik de ¨maancursus¨(die de volgende dag zou beginnen) bij de piramides moest gaan doen. Ik was voor m´n gevoel op een punt in m´n leven aangekomen, dat ik ´t leven echt wat serieuzer moest gaan nemen. Als ik wat van m´n leven wilde maken, was dit de juiste tijd en werd de juiste gelegenheid geboden. Het leek de opoffering van een maand reizen van alle kanten waard. Ik besefte dat deze cursus van een maand, perfect was om mezelf de discipline bij te brengen, die me altijd ontbrak.

Een maand lang elke dag om 7.00 uur ´s ochtens yoga doen, om 10.00 uur een meditatie en een lezinbg over een spiritueel onderwerp en om 17.00 ´s middags nog en meditatie van een uur en dan om 22.00 slapen.

Een maand lang geen alcohol, geen sigaretten en geen sex.

1 opmerking:

Anoniem zei

bericht, check !